Brer Tarrypin," continued Uncle
Remus, in a tone at once confidential and argumentative, "weren't
much bigger'n de pa'm er my han', en it look mighty funny fer ter
year 'im braggin' 'bout how he kin out-pull Brer B'ar. But dey
got de bed-cord atter w'ile, en den dey all put out ter de
branch. W'en Brer Tarrypin fine de place he wanter, he tuck one
een er de bed-cord, en gun de yuther een' to Brer B'ar.
"'Now den, ladies en gents,' sez Brer Tarrypin, sezee, 'you all
go wid Brer B'ar up dar in de woods en I'll stay yer, en w'en you
year me holler, den's de time fer Brer B'ar fer ter see ef he kin
haul in de slack er de rope. You all take keer er dat ar een','
sezee, 'en I'll take keer er dish yer een',' sezee.
"Den dey all put out en lef' Brer Tarrypin at de branch, en w'en
dey got good en gone, he dove down inter de water, he did, en tie
de bed-cord hard en fas' ter wunner deze yer big clay-roots, en
den he riz up en gin a whoop.
"Brer B'ar he wrop de bed-cord roun' his han,' en wink at de
gals, en wid dat he gin a big juk, but Brer Tarrypin ain't budge.
Den he take bof han's en gin a big pull, but, all de same, Brer
Tarrypin ain't budge. Den he tu'n 'roun', he did, en put de rope
cross his shoulders en try ter walk off wid Brer Tarrypin, but
Brer Tarrypin look like he don't feel like walkin'.
Pages:
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124